Sam intensywnie korzystam z AI w mojej pracy. Widzę jakie nowinki na świecie nadciągają. AI jest to bardzo sprawne narzędzie, a przez fakt, że jest bardzo złożone i że ma interfejs „ludzki”, czyli komunikujemy się naszym językiem, to potrafi niejednej osobie zawrócić w głowie.

A ja lubię podrapać się po swojej głowie tak mocniej od czasu do czasu. Niżej bardzo ciekawy wywiad. Nawiązuje on do tego drapania się po głowie odnośnie sztucznej inteligencji. Czyli co to może być w niedługim czasie.

bankier.pl/wiadomosc/Koniec-klasy-sredniej-jaka-znacie-Sztuczna-inteligencja-uderza-w-fundamenty-gospodarki-9136045.html

Miernikiem, że żyjemy w czasach informacyjnych jest indeks największych amerykańskich firm S&P500. Jest on podzielony na sektory, orientacyjnie:

• Technologia informacyjna (Information Technology) – ok. 31,6 %
• Sektor komunikacji (Communication Services) – ok. 9,6 %
• Finanse (Financials) – ok. 14,3 %
• Dobra konsumpcyjne (Consumer Discretionary) – ok. 10,6 %
• Opieka zdrowotna (Health Care) – ok. 9,6 %
• Przemysł (Industrials) – ok. 8,7 %
• Produkty podstawowe (Consumer Staples) – ok. 5,9 %
• Energia (Energy) – ok. 3,0 %
• Nieruchomości (Real Estate) – ok. 2,1 %
• Użyteczności publiczne (Utilities) – ok. 2,5 %
• Materiały (Materials) – ok. 1,9 %

A teraz o WordPress’ie, w końcu dodreptałem do niego, ufff… WordPress napędza ponad 43% wszystkich witryn internetowych na świecie. Za to udział WordPress’a w stronach z panelem administracyjnym jest jeszcze większy, ponad 61%. To są ogromne ilości. Żeby jeszcze lepiej to uzmysłowić podam kolejną liczbę. Stron postawionych na WordPress’ie szacuje się na 522 miliony. Czyli 522 000 000. Robi wrażenie, co? I nie mam na myśli podstron w tych witrynach, ale ilość unikalnych witryn WWW.

WordPress służy do dzielenia się informacją, to też jest wyznacznikiem naszych informacyjnych czasów. A skoro jest to wręcz globalny system informacyjny, to mnóstwo ludzi o niecnych zamiarach będzie kombinować, jak złamać zabezpieczenia tego systemu.
Ich celem jest infekcja stron złośliwym kodem, który będzie zarażał urządzenia odwiedzających osób. Dzięki temu przestępcy będą mogli wyciągnąć inną informację – bankową czy osobistą. Bywa też, że włamanie na stronę internetową ma cel za zrobienia z tej witryny zombie, czyli taką stronę, która posłuży do zbiorczego ataku na inną infrastrukturę informatyczną. Czyli znowu – wszystko kręci się wokół informacji.

Tomasz Rożek wierci dziurę w brzuchu AI, czyli zadaje pytania o sztuczną inteligencję, a prof. Piotr Durka rzeczowo odpowiada.

Rozmowa, która powinna dość mocno rozwiać mgłę wokół tematu sztucznej inteligencji. Zajmuje niecałą godzinę, lecz każdy kogo nurtuje temat AI powinien ten materiał zobaczyć, aby „odczarować” swoje postrzeganie sprawy. Tak, odczarować, ponieważ w przytłaczającej większości ludzie mamieni są bełkotem sprzedawców, czyli marketing robi zamieszanie, a owczy pęd populacji podtrzymuje ten bełkot.

Dziś podczas pracy przy kodzie ChatGPT znowu zaczął mnie przepraszać za swoje pomyłki i tak mi się skojarzyło, jakie to AI jest kulturalne i nie ma przerostu ego. Jakiś czas temu wpadły mi w oko badania dotyczące poczucia empatii u swojego rozmówcy. Niestety nie pamiętam gdzie to wyczytałem, a chodziło o eksperyment, podczas którego grupę badanych osób skierowano na wywiad lekarski online. Część z lekarzy to byli ludzie z krwi i kości, a część AI wymodelowana pod tego typu działania. Badani oczywiście nie wiedzieli z kim mają do czynienia, a na koniec otrzymali ankietę do wypełnienia, w której były pytania również o empatię.

Czyli człowiek to bardzo złożona bio-maszyna. Nawet zakładając, że to duch siedzi w tej maszynie, to duch ten korzysta z potencjału bio-maszyny, więc także z przekonań, które są integralną częścią danej istoty oraz z samej bio-mechaniki ciała.

Człowiek

Potrafi zareagować na drugiego człowieka wręcz irracjonalnie. Rozmówca może pobudzić jakieś czułe struny używając określonego tonu, czy określonego zwrotu. Może to też być poza, a nawet coś w wyglądzie rozmówcy. Dorzućmy jeszcze do tego stan wnętrza, czyli nastrój. Dana osoba może być osłabiona, bo ktoś jest najzwyczajniej w świeci zmęczony, albo jakaś infekcja u niego się rozwija, nie wspominając już o ciężkiej chorobie. Albo ktoś niedawno przeżył jakieś dołujące lub irytujące doświadczenie i jeszcze się nie wyciszył.
No i mamy tu niezłą mieszankę, często wybuchową, gdy ktoś nie potrafi wczuć się w drugą istotę, tudzież nie potrafi ostudzić sytuacji.

A tak mi się to wszystko skojarzyło, bo czasami pracuję z ChatGPT jako wsparciem przy kodowaniu. Pomaga mi w ogarnianiu spraw, które są dla mnie słabo poznane. Przykład w jaki to AI przeprasza:

Przepraszam za niedopatrzenie. Wygląda na to, że nie zadeklarowałem odpowiednio bufora valdd, który wspomniałem wcześniej. Ponieważ rozszerzyliśmy kod o dwa dodatkowe bufory, musimy je zadeklarować, ale wygląda na to, że użyłem błędnej nazwy.

albo:

Przepraszam za zamieszanie związane z funkcją, która nie istnieje w języku MQL4.

Wiadomości generowane przez sztuczną inteligencję mogą sprawić, że odbiorcy poczują się bardziej „wysłuchani” w porównaniu z odpowiedziami od nieprzeszkolonych ludzi. Badanie pokazuje wyjątkową zdolność sztucznej inteligencji do wykrywania ludzkich emocji i reagowania na nie, potencjalnie zapewniając lepsze wsparcie emocjonalne.

Teraz to zapewne brzmi śmiesznie, bo każdy ma doświadczenie z chat botami na infoliniach, a póki co przypominają one cierpiących na jakieś psychiczne schorzenia ludzi. Wiele firm z tego co widzę zaczyna właśnie traktować te czat boty jako rodzaj filtrów, który ułatwia określenie problemu z jakim dzwoni człowiek i pokierowaniem go do właściwego operatora.

Przypomniał mi się reportaż sprzed kilku lat dotyczący sztucznych psów dla Japończyków. Chodziło o zaspokojnie potrzeb emocjonalnych u starszych samotnych osób. To były takie kudłate roboty czworonożne. No ni pieruna nie pasujące do wzorca, na którym się opierały. Wygląd to jedna sprawa, ale ich „sztywniackie” zachowania to drugie. To takie prostackie tamagotchi, co ma podpięte 4 patyki do przemeiszczania się i pokryte jest futerkiem.

Można to śmiało nazwać rewolucją, a zbliża się ona wielkimi krokami. Niektórzy spece od SEO zaczynają to zauważać i czasami gdzieś w sieci można spotkać ciekawe analizy. Wynika z nich, że strony www, którymi się opiekują piszący, przyciągają duży ruch, który jest niewspółmiernie wielki do środków jakie włożono w linkowanie. I to jest najbardziej zaskakujące, ten stosunek działań do efektów, zwłaszcza pod kątem linkowania.

Google posiada sposoby oceny stron nie tylko analizując treść, strukturę witryny, szybkość ładowania, zewnętrzne linkowanie oraz jego historię. Zastanów się nad takim przykładem – użytkownik wpisuje frazę w Google, otrzymuje wyniki, wchodzi w pierwszą stronę, rzuca okiem na jej zawartość i po kilku sekundach wraca do listy wyszukiwania, aby wybrać kolejną pozycję z wyników szukania. Dla algorytmów Google jest to znak, że coś z tą stroną jest nie w porządku pod kątem wpisanej frazy.

Google posiada znacznie więcej możliwości, ponieważ może dokładnie analizować treści i porównywać je z innymi źródłami. Może również, i to pewnie robi od dłuższego czasu, analizować historię rozwoju strony (pod kątem treści oraz struktury i rozwiązań technicznych), no i w końcu to wszystko może połączyć z jakością i historią linkowania.
A do tego wykorzystuje algorytmy sztucznej inteligencji, czyli roboty czytają nasze wypociny, choć coraz częściej zdarzać się będzie, że roboty czytają twórczość innych robotów 😀

Także obecna droga promowania strony internetowej w wynikach szukania to oczywiście kombinowanie nad dobrej jakości linkami zewnętrznymi, ale większy nacisk powinien zostać położony na treść – taką treść, która przyciąga, która jest ciekawa albo jest po prostu użyteczna, której ludzie poszukują.

Oczywiście wszystko zależy od podejścia do naszego biznesu, bo może po prostu wybierzemy płatną reklamę w sieci? No i nie każda branża potrzebuje płatnej reklamy. W tym momencie młode pokolenie e-wilków może zacząć mnie kąsać złośliwie krzycząc – precz z dinozaurami! Młode e-wilki mogą się bardzo zdziwić słysząc taki przykład – lokalna firma usługowa w małej miejscowości pod Bydgoszczą rozwoziła ulotki wprost do domów we wszystkich sąsiadujących małych miejscowościach wokół Bydgoszczy. Efekty tej kampanii były kosmicznie większe, niż z dobrze sprofilowanej reklamy w Google ADS, a koszt nieporównywalnie niższy.

W celu wykorzystania potencjału sztucznej inteligencji potrzebna jest z jednej strony jej nauka, a z drugiej wykorzystywanie już wytrenowanej, czyli takiej nauczonej AI. To są dwie różne strony tego samego medalu. Jest dostępnych w Internecie sporo materiałów na temat zasobożerności uczenia AI, że potrzebnych jest od pieruna mocnych procesorów, które dużo kosztują, ale równie dużo przyjdzie zapłacić za prąd i chłodzenie. Nie każdy o tym wie, lecz korzystanie z takiej wyedukowanej SI także jest zasobożerne.

IBM Research opracowało chip dedykowany wyłącznie wnioskowaniu, zwie się NorthPole. Umożliwia on uruchamianie aplikacji do rozpoznawania obrazów opartych na sztucznej inteligencji nawet 22 razy szybciej niż układy dostępne obecnie na rynku.

Różnica w szybkości to jeden atut, ale jest też drugi – cena. Niższa cena wynika ze znacznie mniejszej złożoności procesora od IBM. NorthPole zawiera 22 miliardy tranzystorów, podczas gdy flagowy produkt Nvidii – H100, dysponuje aż 80 miliardami.

Podobnie rzecz ma się z taktowaniem procesora, NorthPole wygrywa, ponieważ jego taktowanie jest znacznie nisze, a pokonuje konkurencję. I to powala króla, czyli H100. Niższe taktowanie przynosi jeszcze jedną oszczędność, mianowicie mniejsza prądożerność. H100 od Nvidii potrzebuje 700W energii, a jednostka od IBM tylko 74W. Czyli może wykorzystać zasilacz bezpośrednio z naszego komputera PC, nie potrzebuje specjalnego zasilania.

Całkiem sporo tych „pomyśleń” na sekundę, prawda? Teraz pewnie niejeden czytelnik może się załamać, że komputery zaczynają mieć nad nami przewagę.
Tak, mogą mieć w ilości wykonanych operacji na sekundę, ale nie o to chodzi. Mózg ludzki pracuje inaczej, naukowcy jeszcze do końca tego nie odkryli, a wszelkie sieci neuronowe próbują udawać nasz mózg. I tu też naukowcy do końca nie wiedzą jak dokładnie przebiegają procesy w tych sztucznych neuronach.

Ktoś teraz może podnieść głos uważając, że Chat-GPT i inne jemu podobne sieci sztucznej inteligencji są twórcze, że przecież w tych tekstach i obrazkach otrzymujemy od nich coś nowego, coś bardzo oryginalnego.
Fakt, ale one bazują wyłącznie na tym czym ich nakarmił człowiek, czyli jakie podał im dane. Komputer je miesza tworząc coś oryginalnego, ale komputer nie posiada intuicji, nie ma „boskiej cząstki”, brak mu natchnienia. Wszelkie Chat-GPT i inne systemy sztucznej inteligencji to w dalszym ciągu jest wyłącznie bezduszny kod programowy.

Układy sztucznej inteligencji, które muszą się nauczyć, jak i te, które już są wyuczone, potrzebują bardzo dużo energii. Oczywiście więcej potrzeba na proces poznania.

I tu bardzo podobnie wygląda rzecz z naszym gatunkiem stworzeń bazujących na poznaniu i wykorzystaniu tego poznania.

Konkludując moje luźne dywagacje jestem istotą wybitnie przy nadziei, jeśli chodzi o istnienie homo sapiens. To zapewne wynika z mojego postrzegania świata. Uważam, że jesteśmy duchem w maszynie. Mówiąc inaczej – jesteśmy istotami, które z innego wymiaru korzystają z tych biologicznych powłok.
Zapewne byłem kiedyś i neandertalczykiem oraz innym gatunkiem człowieka, w sensie korzystania z tego ciała. Bo nie jestem ciałem, lecz jego użytkownikiem. Także nie martwię się, czy za jakiś czas będzie na planecie Homo machinus czy jakiś inny mieszaniec z elektroniką.

Zastanawiasz się może nad przyszłością WordPress’a? Pewnie nie. No chyba, że twój biznes oparty jest o tworzenie lub obsługę stron internetowych i czasami sprawdzasz czy twoje narzędzia mają potencjał w przyszłości. Albo może jesteś amatorem, który dzierga strony wieczorowo i sprawdzasz czy ten WordPress jeszcze długo pociągnie. A może ktoś Ci stawia stronę na WordPress’ie i chcesz dowiedzieć się czy długo ona podziała? Jeśli zastanawiasz się nad przyszłością WordPress’a to zapraszam do lektury.

W skrócie WordPress napędza obecnie 43% stron internetowych. Pewnie procenty niewiele mówią, bo co innego procent na flaszce, który będzie ostrzegał przed wypiciem zbyt wiele, a co innego procent wszystkich stron www. No to przekładając na wartości, które są takie bardziej namacalne wychodzi tego jakieś 810 milionów witryn.
Robi wrażenie? Jeśli nie to czytaj dalej, zaraz podrzucę kolejne statystyki, które tylko potwierdzą, że ilustracja obok to szczera prawda 🙂

Ale jeśli chodzi o statystyki to jest jeszcze coś bardziej czaderskiego! Co? Jeszcze większe liczby? No to dawaj je tu szybko, aby szczęka mi całkowicie opadła.
No to masz – WordPress z tortu zwanego strony internetowe korzystające z systemu CMS wyciął sobie większość, ma prawie 65%.

Wspomniałem o wielkich światowych firmach, które korzystają z WordPress’a. Z 10 000 najpopularniejszych stron 38% stoi na WordPress’ie.

WordPress zdominował rynek, a udało się to między innymi dzięki świetnej społeczności zgromadzonej wokół systemu. I to właśnie jest również gwarancją jego dobrej przyszłości. Ekosystem WordPress’a to potężne ludzkie zaplecze.

A skoro WordPress od lat trzyma pozycję lidera i tylko powiększa przepaść od konkurencji, no i biorąc pod uwagę rozwój e-handlu, można spodziewać się, że po WordPress’a będą częściej sięgać ludzie stawiający sklepy internetowe.

Atualnie korzystając ze sztucznej inteligencji możesz w WordPress’ie między innymi:

• Stworzyć lub zmodyfikować treść tak jeśli chodzi o większe artykuły, jak i same nagłówki.
• Poprawić SEO.
• Stworzyć ilustracje w różnych stylach, zaczynając od grafik komputerowych, abstrakcyjnych etc. a na realistycznych zdjęciach skończywszy.

Obecnie wszelkie boty internetowe służące jako wirtualni pomocnicy są bardzo niedoskonałym rozwiązaniem. Słowo BARDZO bym tu podkreślił, wielokrotnie podkreślił. Firma Automattic, która stoi za WooComemrce oraz wieloma innymi pluginami od płatności, wykorzystuje boty do pomocy w rozwiązywaniu problemów. Kto korzystał z nich to wie jaki to koszmar.

Świat robi się globalną wioską, już jest wioską, a będzie po prostu większa, czyli wiocha 😉 A tak poważniej, mam tu na myśli fakt, że WordPress wniesie więcej rozwiązań dla twórców grupowych. Łatwiej będzie pracować razem nad treściami.

Podobnie rzecz wygląda z usprawnieniem obsługi wielu języków na stronie internetowej.

To też plotki i bzdurki. Lepszy to znaczy jaki? Pewnie taki skrojony pod potrzeby krytykującego w ten sposób WordPress’a. Tylko, że stworzenie takie systemu pod czyjeś potrzeby to jest dużo pieniędzy. Nie wspominając już o późniejszych modyfikacjach, które niestety są potrzebne. Czemu? Świat pędzi do przodu i jeśli w swojej firmie także działasz prężnie, to co rusz pojawia się u Ciebie coś nowego do wdrożenia. To samo dotyczy świata stron internetowych.

Na profilu Google Search Central na platformie X pojawił się wpis „Zalecamy, aby nie dodawać znaczących treści ani symboli za pomocą pseudoelementów CSS ::before i ::after”. [link]

Spece z Google stwierdzają, że takie treści nie mogą być wykorzystywane do indeksowania stron. Jako ciekawostkę można dodać, że nie jest to zmiana w działaniu wyszukiwarki Google. Została ona po prostu wspomniana w dokumentacji.

Google stwierdza, że nadal można używać elementu do celów dekoracyjnych. Pseudoelement CSS to słowo kluczowe dodane do selektora, które pozwala nadać styl określonej części wybranych elementów. Pseudoelement CSS służy do stylizowania określonych części elementu. Można go używać do stylizacji pierwszej litery lub linii elementu i wstawiania treści przed lub po zawartości elementu.

Wyjaśnienia w dokumentacji odnośnie stosowania tych pseudoelementów wyglądają tak, jakby kogoś co najmniej olśniło. A przecież to jest jasna sprawa, po to się właśnie stosuje ::before i :: after.

We wpisie Google pada wyjaśnienie, że specjalnie zaktualizowało swoją dokumentację pomocy, aby o tym wspomnieć. Ale czemu akurat teraz dodali tą wzmiankę?

Może to działania Google w celu poprawy globalnej sieci? Chodzi o przyśpieszenie stron, mniejsze transfery, mniejsze żużycie prądu itd. Oczywiście nie zakładam, aby mnóstwo stron miało nadmiar tekstu w ::before i ::after.

Jest taki tort, który zwie się wyszukiwarki internetowe. Microsoft chciał chapnąć z niego większy kawałek. Zapewne firma widziała okazję na zmniejszenie dominacji Google.
Na początku roku, bo to jakoś w lutym było, Microsoft ogłosił uruchomienie ChatGPT w swojej wyszukiwarce Bing. Oczywiście wszystko dostępne tylko we własnej przeglądarce Edge.
Upłynęło kilka miesięcy, można ocenić skutki – co wyszło z tego połączenia?

Dane od StatCounter pokazujące podział rynku wyszukiwarwek internetowych przedstawiają coś niezwykłego. Wygląda tak, jakby nic się nie stało! Implementacja ChatGPT w wyszukiwarce Bing nie wniosła żadnej znaczącej różnicy. Ba! Jest wręcz gorzej dla Microstoft’u, bo udział ich wyszukiwarki Bing zmalał. Rok temu było to 3,34%, obecnie jest 3,03%.
Poza tym po wprowadzeniu sztucznej inteligencji do Bing jej udział zmienił się minimalnie, w dodatku na minus.

Microsoft nie zgadza się z tymi danymi twierdząc, że zewnętrzne firmy analityczne nie uwzględniają wszystkich użytkowników korzystających z czatu Binga.

Należy pamiętać, że każde nowe narzędzie, a takim jest wyszukiwarka internetowa, musi pomagać w rozwiązaniu realnych problemów, a nie być światełkiem na choince.

Tu można postawić pytanie – Czy czat ze sztuczną inteligencją w Bing rozwiązuje istniejące problemy? Wyszukiwarki, a zwłaszcza Google, przyzwyczaiły ludzi do konkretnego sposobu wyszukiwania informacji. Dlatego Microsoft może stanąć przed dużym wyzwaniem – jak przekonać ludzi do zmiany nawyków?

Jak wynika z niedawnej dyskusji pomiędzy Johnem Muellerem i Garym Illyesem z zespołu Google Search Relations, jakość to krytyczny czynnik wpływający na niemal każdy aspekt wyszukiwania. Podczas niedawnego podcastu „Search Off the Record” oboje zagłębili się w rolę jakości we wszystkim, od indeksowania po ranking stron internetowych w wynikach szukania.

Według Illyesa jakość jest istotnym czynnikiem we wszystkich systemach wyszukiwania, wpływającym na wszystko, począwszy od map strony internetowej po ranking.

Rozmowa ujawniła, że harmonogram indeksowania Google wykorzystuje sygnały jakości do ustalania priorytetów adresów URL podczas indeksowania. Jeśli Google wie, że ma X adresów URL do zaindeksowania z witryny www, próbuje utworzyć uporządkowaną listę na podstawie przewidywanej jakości.

W dalszej części rozmowy Illyes wyjaśnił, że posiadanie wysokiej jakości treści nie gwarantuje automatycznie najwyższej pozycji w wynikach wyszukiwania Google.
Co zresztą wydaje się bardzo, bardzo, logiczne i naiwnie by było wierzyć inaczej 🙂

Masz słabą stronę i co teraz – tworzyć nową? Nie! Illyes zapewnił, że można poprawić jakość swojej strony internetowej, nawet jeśli ta wcześniej zawierała treści o niskiej jakości. Zachęca właścicieli witryn do usuwania treści o niskiej jakości w celu ulepszenia pozostałej części strony www.

Podczas dyskusji Illyes obalił kilka powszechnych błędnych przekonań dotyczących SEO. Takim można powiedzieć mitem SEO są linki partnerskie. One nie zawsze stanowią problem. Tu pojawia się warunek – o ile otaczająca je treść jest wyjątkowa i wartościowa. I znowu ta jakość…

Illyes podkreślił, że ważna jest jakość treści wokół linku partnerskiego. Stwierdza na przykładzie linkowania do produktu:

„Jeśli produkt jest recenzowany, robione są zdjęcia i tworzona jest unikalna treść, liczy się to jako treść wysokiej jakości”.

To samo dotyczy przetłumaczonych treści. Aczkolwiek zdecydowanie zaleca się weryfikację tłumaczeń maszynowych przez człowieka. Weryfikacja celem poprawienia jak myślisz czego? Dobrze! Jakości oczywiście 😀