Czy talent to coś co sprawia, że jestem w stanie zrobić rzeczy, których inni nie potrafią?
Czy może zrobię to 10 razy szybciej, albo może wykonam to znacznie dokładniej, albo bardziej widowiskowo?

Jakiś czas temu spotkałem się z pewnymi badaniami, które dotyczyły tego zagadnienia. Badacze chcieli sprawdzić, czy muzycy uznawani za wspaniałych są pobłogosławieni niezwykłym talentem.

Niestety ten „jakiś czas temu” był całkiem spory i nie przywiązałem należytej wagi do tego kto, gdzie i kiedy te badania przeprowadził. Dlatego nie jestem w stanie podać źródła.

Pamiętam, że badano skrzypków oraz że podzielono muzyków na 3 grupy: tych najpiękniej grających, średnich czyli dobrze grających, no i w końcu przeciętnych, czyli grających poprawnie, ale jak to mówią u nas na wsi – gaci z wrażenia nie urywa…

Następnie osoby z każdej grupy odpowiedziały na jedno pytanie: ile w tygodniu poświęcają godzin na ćwiczenia gry?
Odpowiedź była porażająca. Wirtuozi ćwiczyli niesamowicie więcej od przeciętniaków, a średniacy uplasowali się gdzieś bliżej środka.

Całkiem możliwe, że rodzimy się z pewnymi uzdolnieniami. Jednym łatwiej przychodzi operowanie słowem, inni mają zdolności manualne itd.
Ale to są predyspozycje, które należy wyćwiczyć, rozwinąć, doszlifować.

Znam takie mądre stare powiedzenie: majster z nieba nie spadł… Obecnie niektórym to powiedzonko może wydawać się jakieś wyalienowane, ale ono właśnie mówi o doświadczeniu, które wynika z poświęcenia wielkiej ilości czasu dla danej dziedziny.
Majster wiele lat przepracował w zawodzie, dzięki czemu posiadł wiedzę jak i praktyczne doświadczenie, a to razem wzięte daje mu przewagę nad normalnymi osobami nie siedzącymi w branży oraz nad młodzikami, którzy dopiero co ukończyli szkołę.

A czy robienie czegoś co inni uznaliby za wariactwo jest talentem czy objawem szaleństwa?
Czy gniazdo na prezentowanym zdjęciu to objaw szaleństwa, czy talentu?
Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga…